Tarih: 12 Ekim 2020 Saat: 10:16

Uzun zaman yazamamak…

Küçük bir ara, küçük bir zaman, tembellikten bir an sıyrılmak ve bir şeyler karalamak.

Artık yazamıyorum, farkındayım. Yeteneğime bir şey mi oldu? Yok sanmam. Sadece hayatımı idame ettirmeme yaramayan yeteneklerimi rafa kaldırdım. İnsanlık para etmediğinden robotlaştım. Robot yeteneklerimle birkaç birim para kazanıp faturalarımı ödüyorum. Yazmadıklarım yanıma kâr, yanıma zarar…

Okunmayacak yazılar yazmanın hayat boyu faydasını görmemekle birlikte, yazmaya devam ediyor oluşumun mantıksızlığı arasında yazarken, düşünmek istemiyor, sadece yazmak istiyorum. Yazacak çok şeyim var, yazmak istediğim çok şey var, ama sonuca bakalım ki, yazamıyorum, sadece yazıyorum.

Kazandıklarım ve kaybettiklerim geliyor aklıma. Kazançlarımıza kazanç diyorlar da, kaybettiklerimize kayıp dememize izin yok. Tecrübe imiş onlar. Hep iyi yanından bakmak nasıl bir duygu hiç bilemedim ben. Ne tecrübeymiş. Hayat bu kadar tecrübe için fazlasıyla kısa değil mi? Nerede kullanacağız bu kadar tecrübeyi? Tecrübe isteyen kim? Sadece yaşamaktı amaç, mutluluk hissederek, çok muydu? Mutsuzlukla geçen yılların tecrübesinin kime faydası ne? En güzel dönemlerin araya gitmesinin kime faydası var. Aradığın mutluluğa kavuştuğunda çok geç olmayacak mı? Ya fazla zamanın yoksa, ya ölüm sandığından daha yakınsa? Ya da ölüme benzeyen bedensel yoksunluk? Olmayan ruhla yaşayan bedenin son arzusu, dünyevi zevklerdi, olmadı, olamadı.

Bu küpün içinden çıkmak artık emelim, bu çemberi yarmak. Madem böyle mutsuzum, bir de öyle mutsuz olayım. Kısır döngüden çıkmak zorundayım. Komik teklifler yerini ciddiye bıraktığında, geç kalınmış hayat hikayesine başlayacağım. Son 1 seneyi bir ben bilirim, son 2 seneyi de, son 3-4-5… Yalanlarla geçen yıllar. İnsanların yalanlarını dinleyerek geçen yıllar. Bunun için doğmadık, bunun için gelmiyoruz dünyaya. Fazla zaman yok, belki ölmeyeceğiz ama her an sürünebiliriz. Ölmekten korkmuyor da insan, ayaklarının tutmamasından, gözlerinin görmemesinden ve aklınıza gelen ilk uzuvların çalışmamasından korkuyor.

34 üm. 24 ken de böyleydi. Geçen yılların tazminatını kim verecek?

İmza, CEO görünümlü Jr.

Etiketler:

0 Yorum “Uzun zaman yazamamak…” için;


  • Henüz yorum yapılmadı.

Yorum Yap