Tarih: 24 Eylül 2018 Saat: 14:46

Saçma sapan

Düşünüyorum da bazen, boşuna yaşadım. Gerçekten boşuna.

15 li yaşlarımdan itibaren bugünlere baktığımda ki şu an yaşım 32, ne benim hayata, ne de hayatın bana kattığı bir şeyler var. Gerçi üzülerek söyleyebilirim ki benim hayata kattığım bazı şeyler oldu, fakat karşılığını asla alamadım. Daha da kötüsü, karşılığını para olarak alamadığım katkılarım beni daha da başarısız bir hale bürüdü. Anladım ki yan gelip yatmak değilmiş başarısızlık, gerçek başarısızlık çalışıp da kazanamamakmış. Belki de son zamanlarda bu yüzden bir şeylerin ucundan tutmaktansa yan gelip yatmayı tercih ediyorum. Ki onu da ne kadar başarıyorum tartışılır. Zira yan gelip yatmak çok sıkıcı olduğundan, bu sıkıntıyı hissetmemek adına elimde uyuşturucu bir şeyler oluyor. Zira uykunuz olmadığı halde uyumaya zorlandınız mı siz hiç? Bilmezsiniz. Hatta hepiniz yan gelip yatma aşığısınızdır. Çünkü para kazanmak uğruna sevmediğiniz işlerde çalışırsınız akşamlara kadar. Sevmediğiniz insanlara gülümser, para ve iş uğruna yalakalık yaparsınız. Ama karşılığını da nakit olarak takır takır alırsınız. Tabi böyle durumlarda evde yan gelip yatmak sizin için büyük lüks olur. Ya da haftasonları insanlardan uzak bir yere kaçamak yapmak süper fikirdir. Peki ben? 7 gün 24 saat bu şekilde yaşayan ve hiçbir geliri olmayan biri ne düşünmelidir ya da ne hissetmelidir? O kaçamak gördüğünüz şeyleri yapmak zorunda olsaydınız ve başka hiçbir seçeneğiniz olmasaydı, ne yapardınız? Düşünmeyin boşuna, bilmediğiniz, yaşamadığınız, hayalini bile kurmadığınız bir şey anlayamazsınız. Siz iyisi mi beni kıskanın. Benim özgürlüğüme imrenin. Yan gelip yatışıma. İstediğim saatte yatıp istediğim saatte kalkışıma imrenin. Siz hiç uyumak veya uyanmak için sebepsiz oldunuz mu? Ben bir ömrü böyle geçirdim, kime neyi anlatıyorsunuz? Size günde kaç kişi -bey’li -hanım’lı hitap ediyor? Yolunuzu gözleyen, olmadığınızda merak eden kaç kişi var? Siz kaybolsanız üzülecek insan sayısı ne? Sabah uyanmadığınızda arayacak birileriniz vardır elbet. Ölseniz cesedinizin kokmayacağına şükretmelisiniz örneğin. Ben ise yıllardır kokacak bir cesetle yaşıyorum. Sırf cesedim kokmasın diye ölmek istemiyorum bazen, bunun anlamını bilebilir misiniz? İşte o yüzdendir tımarhanedeki tutsaklık özgürlükten bir nebze olsun daha güzel. Merak edenin, soranın, ilgilenenin, düşünenin var iş icabı bile olsa. İnsani ihtiyaçlar işte. Yoksa ben sizler gibi değilim. Yalanı asla tercih etmedim. Sahte mutluluklardansa, acı gerçekleri tercih ettim her zaman. En son ne zaman yapabildiniz? Sırf menfaatleriniz, hormonlarınız, duygularınız uğruna sahte mutlulukları tercih etmiyor musunuz? Benim gibi adamlarla sadece kötü gün dostu olmuyor musunuz? Sahte dünyanız, sahte işleriniz, sahte yönetim şekliniz, sahte ilişkileriniz. Her şeyiniz sahte ve sağlıklı olduğunuz için mutlusunuz. Garip, ama doğru olan bir şey var, benden uzun yaşayacaksınız.

Elimi attığımın kuruduğu, telefonumun sadece menfaat için çaldığı şu günlerde, boşluğun içinde yeni bir boşluk oluşturmuş yaşarken, 7km aralıksız koşup, antrenmanlarımı yaptıktan sonra sabaha kadar içerken, karmaşık bazı duygular içindeyim. Sonunu görmediğim yolda koşuyorum. Yorgunum ama koşuyorum. Durmaktan korktuğum için koşuyorum. Dizlerim ağrıyor ama koşuyorum. Ruhum ağrıyor ama koşuyorum. Geri zekalıların telefonlarını, mesajlarını yanıtlıyorum. Türkiye’den çıkmak isterken, Adana’dan çıkmayı bile beceremiyorum.

Sonra ölüme şükür ediyorum. Allahın bence insana verdiği en kudretli güç, kendi yaşamına son verme gücüdür. Elimin altında, cebimde olması bana güç veriyor. İstediğim anda bitirebileceğimi bildiğim için mutluyum. İşte beni mutlu eden yegane duygu bu. Nefesimi tutuyor, dişlerimi sıkıyor ve devam ediyorum. Bana hiçbir faydası olmayan bir ana-babadan doğup, kendime faydalı olabilme yeteneğimi ellerimden aldıkları için her ne kadar sinirlensem de, susup devam ediyorum. Neye devam ettiğimi bilmiyorum, sadece ediyorum. Kıyamet kopsun, her şey yerle bir olsun istiyorum derinlerde bir yerlerde, ama olmayacak biliyorum.

Tüm kötü liderlerin, tüm seri katillerin, tüm psikopatların yaşadığı acıyı anlıyor paylaşıyorum. Hiçbir şey yapmayarak hiçliğin ortasına geldiğim bu hayatta, kötü bile olsa bir gün bir şeyler yapmak istiyorum. Bu yaşta ananın babanın evinin arka odasında oturmak, hapiste olmaktan daha kötüdür bence. Zira hapisteysen bir şeyler yapmışsın demektir, arka odadaysan hiçsindir. Ana-baba evinden kurtulmayı başardım da, kendi evimden, odamdan, karanlığımdan kurtulamıyorum.

Allahınız en kısa zamanda bana da saçma sapan, bana yakıştırmayacağınız, hiçbir işe yaramayan, kimseye faydası olmayan, ama dışarıdan baktığında, statü, iş, para varlığı gösteren bir iş nasip etsin.

Selam söyleyin Allahınıza, beni iyi tanır, ama hatırlamaz.

Etiketler:

0 Yorum “Saçma sapan” için;


  • Henüz yorum yapılmadı.

Yorum Yap




ankara escort izmir escort antalya escort eskişehir escort escort ankara